Не си отивай още, рано е -
толкова не си ми разказала...
От битките, които си водила
белезите си не си ми показала...
Толкова малко те познавам,
макар, че твоето име нося...
И ако можех, повярвай, щях
още време с теб да си изпрося.
За да ми обясниш подробно
за всяка бръчка, украсила твоето лице.
За всеки приятел, учител, предател,
всеки товар понесен от твойте ръце.
Но няма как. Късно е вече.
Пътят стигна своя славен край.
Но нищо. Целувам те и моля те,
на дядо поздрави предай.
20/01/2016
Няма коментари:
Публикуване на коментар